Centrum Zywienia

„Astma oskrzelowa”

Astma oskrzelowa najczęściej (choć nie zawsze) rozwija się na podłożu alergicznym. W związku z tym, skoro jej przyczyny "zakorzenione są" w alergii, postępowanie powinno opierać się na walce z problemem podstawowym (metody i postępowanie opisane w dziale: ALERGIA).
Rzecz jasna przez cały czas należy kontrolować, a jeśli trzeba objawowo wspomagać wydolność oddechową.

Bardzo często niealergicznemu wystąpieniu astmy sprzyja zakażenie patogenna formą grzyba Aspergillus Niger.
Wtedy bezwzględnie należy:
- usunąć grzybicę;
- odkwasić organizmy (środowisko kwaśne jest warunkiem rozwoju grzybicy);
- odtruć organizm (w tym wypadku orgii oddechowe).

Artykuł:

Astma – objaw czy choroba?

Astma jest jedną z najbardziej rozpowszechnionych chorób na świecie. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) szacuje, że cierpi na nią 100-150 milionów osób. Astma jest przyczyną ponad 255 tysięcy zgonów (w Polsce zabija rocznie około 1500 osób) i jest jedną z niewielu chorób przewlekłych, której wskaźnik stale wzrasta (średnio o 50% w ciągu dekady). Astma występuje stosunkowo rzadko u dzieci Eskimosów oraz dzieci urodzonych w Japonii. Natomiast najwyższą zachorowalność odnotowuje się w Australii (w tym kraju choroba dotyczy powyżej 30% dzieci i powyżej 16% dorosłych). W krajach Europy Zachodniej, zachorowalność na astmę podwoiła się w ciągu ostatnich 10 lat. W Europie najczęściej chorują mieszkańcy Wielkiej Brytanii (w Szkocji częstotliwość występowania u dzieci wynosi powyżej 30%). W Polsce zachorowalność wynosi około 5,4% u dorosłych, natomiast u dzieci – ponad 8,6%. Na astmę choruje, więc prawie 2 miliony dorosłych i ponad milion dzieci. Wśród zdiagnozowanych chorych Polaków 90% cierpi na astmę łagodną i umiarkowaną, a 10% na astmę ciężką (dane z 2000 rok).

Astma (dychawica oskrzelowa) definiowana jest jako przewlekła choroba zapalna dróg oddechowych. Tak, więc nie widzę podstaw, aby opisywać ją jako samodzielną jednostkę chorobową. Uważam, że powinniśmy rozpatrywać ją w kategorii objawu i rozważyć, w jakim mechanizmie dochodzi do jej rozwoju.

Symptomy
Do głównych symptomów astmy (przewlekłego zapalenia dróg oddechowych) zalicza się:

nawracające epizody świszczącego oddechu;
duszności;
zwiększone wydzielanie śluzu w drogach oddechowych;
uczucie ściskania w klatce piersiowej i kaszel – występujące szczególnie w nocy i nad ranem lub po intensywnym wysiłku fizycznym.

Pamiętaj

Wydzielina komórek dróg oddechowych zawiera liczne immunoglobuliny, które stanowią barierę ochronną przed inwazją wirusów, bakterii oraz ułatwiają fagocytozę zatrzymanych bakterii.
Stany zapalne i mobilizacja makrofagów oraz komórek tucznych wywierają niekorzystny pływ na strukturę tkanki płucnej, m. in. rozkładają włókna sprężyste płuc.
Odruch kaszlu stanowi najsilniejszą obronę układu oddechowego, ponieważ usuwa na zewnątrz wszystkie czynniki uszkadzające.
Ważną składową odruchu obronnego układu oddechowego jest skurcz oskrzeli oraz odruchowe pobudzenie włókien nerwu błędnego unerwiających gruczoły błony śluzowej co powoduje wzmożone wydzielanie ochronnej warstwy śluzu, do której przyklejają się pyły i przylegające toksyczne zanieczyszczenia z powietrza.

Czynniki sprzyjające
Czynniki wywołujące przewlekłe zapalenie oskrzeli możemy podzielić na trzy grupy:

zewnętrzne, zaliczamy do nich: długotrwałą ekspozycję wziewną – wdychanie: toksycznych substancji chemicznych – niszczących nabłonek dróg oddechowych (Uwaga! toksyczne substancje chemiczne to również metabolity grzybów i pleśni!) oraz niektóre leki (zwłaszcza aspiryna i inne leki przeciwzapalne);
wewnętrzne, tutaj mam na myśli zaburzenia ze strony układu odpornościowego – zwłaszcza tkanki oskrzelowo-limfatycznej (BALT) – zaliczającej się do grupy tkanek śluzowo-limfatycznych (MALT);
zewnętrzno-wewnętrzne – zwane inaczej czynnikami psychicznymi. Określiłam je jako zewnętrzno-wewnętrzne, ponieważ są to bodźce (emocje) napływające zarówno ze świata zewnętrznego jak i z naszej podświadomości.

Objawy astmy oskrzelowej bądź też przewlekłego kaszlu mogą występować na podłożu psychicznym. Zwłaszcza u:
- dzieci chcących wzbudzić zainteresowanie bądź współczucie rodziców w następujących mechanizmach:

jeśli dziecko do tej pory było jedynakiem, a nagle w domu pojawił się kolejny potomek, na którym rodzina koncentruje swoją uwagę;
jeśli rodzice żyją w konflikcie, dziecko może wywołać u siebie objawy choroby aby bliscy nie koncentrowali się na kłótniach tylko zjednoczyli się przy wspólnej idei – opiece nad chorym;
jeśli rodzice stawiają dziecku zbyt wysokie wymagania – zbyt często na nie krzyczą, gdy dziecko nie może podołać nałożonym na niego obowiązkom;
„dziecko terrorysta” – atak duszności pojawia się, gdy rodzice nie chcą spełnić polecenia/zachcianki dziecka;

- dorosłych:

osoby starsze, które chcę wzbudzić zainteresowanie, a w towarzystwie nie mają nic do powiedzenia, nie mogą nawiązać tematu lub też podtrzymać rozmowy;
atak duszności – jako reakcja obronna, na złe wiadomości lub nieprzychylne komentarze;
„terroryści” – ten „histeryczny” mechanizm pojawia się częściej u kobiet – np. atak duszności, ponieważ mąż nie zgadza się na wyjazd z koleżankami itp..

Zarówno u dzieci i dorosłych napad duszności może pojawić się jako objaw lęku, sposób ucieczki – np. przed ważnym egzaminem, trudnym do rozwiązania problemem, rozmową z szefem itp.

Które z czynników wewnętrznych niszczą tkankę oskrzelowo-limfatyczną (układ BALT)?

grzyby oraz substancje przez nie wydzielane (metabolity);
pasożyty – zarówno produkty przemiany materii jak i wydzielane przez nie jady (początek objawów astmy oskrzelowej może być ściśle związany z zakażeniem pasożytniczym, szczególnie postacią inwazyjną larw Toxocara canis);
bakterie - niewyleczone lub źle leczone, przewlekłe infekcje bakteryjne.

Uwaga:
Pasożyty, grzyby, wirusy, bakterie mogą namnażać się tylko w określonych warunkach, tzn. gdy dojdzie do zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej.

A co powoduje zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej?

zła dieta (nadmiar białka, węglowodanów lub produktów śluzotwórczych);
emocje;
brak regularnego wysiłku fizycznego (niewłaściwe dotlenienie);
używki.

Warto pamiętać
Prawidłowo funkcjonujące jelito cienkie umożliwia:

namnażanie korzystnych bakterii w przewodzie pokarmowym, które mogą uczestniczyć w wielu procesach detoksykacyjnych – m.in. redukują poziom histaminy;
prawidłowe funkcjonowanie systemu odpornościowego, ponieważ w błonie śluzowej jelita znajduje się około 80% wszystkich komórek immunokompetentnych, a około 25% błony śluzowej jelita składa się z tkanki i komórek czynnych immunologicznie.

Leczenie
Powszechnie zalecane leczenie opiera się przede wszystkim na stosowaniu leków przeciwhistaminowych oraz sterydów (przede wszystkich wziewnych). Niestety każdorazowe podanie sterydów prowadzi do następującej kaskady zdarzeń:

Reakcja zapalana w drogach oddechowych (naturalna odpowiedź obronna organizmu przed pleśniami, bakteriami, wirusami)
	Leczenie – podanie sterydu
Zatrzymanie procesu zapalnego

Uszkodzenie dróg oddechowych przez czynnik chorobotwórczy

Umożliwienie/ułatwienie wniknięcia pleśni, bakterii, wirusów do organizmu

Nasilenie objawów chorobowych.

Dlatego leczenie sterydami powinno byś stosowana jako ostateczność w stanach zagrożenie życia – bądź, gdy atak astmy uniemożliwia normalne funkcjonowanie.

W mojej praktyce, u chorych na astmę, uzyskuje bardzo dobre efekty przykładając dużą wagę do:

oceny stanu organizmu – na dzień dzisiejszy wykonuje obserwacje żywej kropli krwi mikroskopem z ciemnym polem widzenia, pomaga mi ona określić podłoże, na jakim wystąpiła choroba (uważam, że równie dobrze można wykonać tu, zwłaszcza u dzieci, bezinwazyjną Diagnostykę Termoregulacyjną);
naturalnego działania przeciwzapalnego;
naturalnego wzmacniania systemu odpornościowego – immunomodulacja;
oczyszczania przez usuwanie nadmiaru śluzu zarówno z dróg oddechowych, jak i przewodu pokarmowego;
diety antyśluzotwórczej- tzn. bezwzględna eliminacja: sera, lodów, kwaśnej śmietany i jogurtu;
regularnego uprawiania ćwiczeń oddechowych;
a jeśli duszność ma podłoże emocjonalne – niezbędne jest zrozumienie „problemu”, konfliktu wewnętrznego i stopniowa praca nad jego rozwiązaniem.

W astmie bardzo dobre efekty daje zastosowanie prądów selektywnych typu S na okolice oskrzeli. Powodują one miejscowe (w układzie oddechowym) pobudzenie układu nerwowego i poszerzenie światła oskrzeli. Ich działanie zbliżone jest do adrenaliny, ale utrzymuje się znacznie dłużej i pozbawione jest efektów ubocznych. Stosowane u małych dzieci często dają natychmiastowe, bardzo dobre efekty. Natomiast u starszych pacjentów już po pierwszych zabiegach pojawiają się pozytywne zmiany. Zaczynają oni intensywnie odksztuszać wydzielinę z oskrzeli usuwając ją z organizmu, zmniejsza się spazm oskrzelowy (efekt ten utrzymuje się dłuższy czas).

Astmatycy powinni pamiętać, że...
W czasie napadu astmatycznego znacznie zmniejsza się zawartość witaminy C w drzewie oskrzelowym. Szczególnie wyraźnie jest to widoczne w astmie powysiłkowej. Podawanie dużych dawek witaminy C (2 gramy) przed wysiłkiem fizycznym skutecznie znosi napady duszności. Podobnie działanie ma zażycie około 30 mg ß-karotenu.

rat. med. /homeopata Agata Waszak